Posągi Gudei

Około 4100 lat temu w sumeryjskim mieście Lagasz rządził niejaki Gudea. Było to wówczas jedno z najważniejszych miast Mezopotamii. Z tego, co wiemy o jego władcy, wynika, że poświęcał on dużą wagę rozwojowi rolnictwa i handlu, a zdobyte w ten sposób bogactwa wykorzystywał m.in. na budowę świątyń.

Gudea dbał jednak nie tylko o gospodarkę, ale też o swój wizerunek. Jego działalność opisywano na cylindrach, a w wyremontowanych bądź zbudowanych świątyniach stawiał swoje posągi. Od końca XIX w. znaleziono aż 27 rzeźb z różnych materiałów, które przedstawiają króla Lagasz, choć identyfikacja i autentyczność niektórych jest niepewna.

Posągi ukazują władcę siedzącego lub stojącego i są bardzo różnych rozmiarów. Część ma ponad metr wysokości, ale nie brak rzeźb znacznie niższych.

Najlepiej zachowany i najbardziej znany jest 45-centymetrowy, diorytowy posąg siedzącego Gudei z Luwru widoczny na górnym zdjęciu. Napis klinowy na dolnej części rzeźby głosi: „Gudei, budowniczemu świątyni, zostało dane życie”. Jest to dedykacja dla boga Ningirsu, w którego świątyni posąg stał, by obdarzył władcę życiem wiecznym. I można powiedzieć, że życzenie monarchy się spełniło. Dzięki posągom imię Gudea jest teraz bardzo dobrze znane ogromnym rzeszom miłośników sztuki i starożytności. Stało się nieśmiertelne.

Poniżej stojący Gudea z diorytu z British Museum. Ma 74 cm wysokości.

Zdjęcie dolne na licencji Creative Commons. Autor: Marie-Lan Nguyen. Zdjęcie górne jest w domenie publicznej.